Gelo kişandineke cotê berî dawetê hêja ye?
Feyda rastîn ne wêneyên ku derdikevin e. Hûn berê fêr dibin ku li ber kamerayê çawa disekinin — di rojekê de ku dikare dubare bibe, ne di ya ku nikare.
Hûn bi rastî çi fêr dibin
Piraniya cotan berê tu carî ji aliyê kesekî pispor ve bi hev re nehatine wênekirin. Ev rewşeke nenas e û nîv saeta pêşî bi tengasiyê derbas dibe: dest ku derê, em çiqas nêzîk disekinin, kengî bişirînek dirêj dibe. Ev nîv saet an berê tê jiyîn an jî roja dawetê. Tiştekî din jî heye ku kêm tê gotin: wênekêş û cot li vir dibînin ka bi hev re tên an na. Ev di saetekê de tê zanîn, û ew ji dîtina wê di rojeke ku dubare nabe erzantir e.
Kişandinek wisa çawa diçe
- Yek heta du saet. Dirêjtir ji bo her du aliyan giran dibe.
- Dawiya piştî nîvro, saeta dawî berî rojava. Ronahiya nîvro rasterast tê û li bin çavan siyê çêdike.
- Cihek ku ji bo we wateyekê dihewîne, ne cihek ku xweşik xuya dike. Derenceya avahiya ku hûn tê de jiyane ji dekorekî ji înternetê bêtir tîne.
- Cilên ku ji berê ve yên we ne û hûn dikarin tê de bilivin. Solên nû wê êvarê tişta pêşî ne ku aciz dikin.
Kengî ne hêja ye
Heke hûn jixwe rehet bin gava kamera derdikeve — hin cot wisa ne — hûn pirsgirêkeke ku tune ye çareser dikin. Û heke budce teng be, hesab wek her carê ye: du saetên zêde yên roja dawetê wêneyên mirov û kêliyan tînin ku tenê carekê diqewimin. Kişandina cotê wêneyên we her duyan tîne, û hûn dikarin wê her dem paşê jî bikin.